Strona korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Szczegóły dotyczące plików cookies znajdziesz w Polityce Prywatności. Tak akceptuje

Stwardnienie rozsiane

Stwardnienie rozsiane (SM) – nieuleczalna choroba ośrodkowego układu nerwowego

Stwardnienie rozsiane jest przewlekłą chorobą ośrodkowego układu nerwowego i może ujawniać się pod rożnymi objawami. Początkowe objawy stwardnienia rozsianego mogą obejmować nagłe zaburzenia wzroku, niedowłady rąk i/lub nóg, drętwienia i zaburzenia czucia, zaburzenia koordynacji i mowy, utratę koncentracji, zmęczenie i zawroty głowy.

Image: Multiple sclerosis

Przebieg stwardnienia rozsianego bywa różny

SM rozwija się wtedy, gdy harmonijnie połączone elementy ludzkiego układu immunologicznego tracą precyzyjnie wypracowaną równowagę. Przebieg choroby różni się znacząco u poszczególnych osób, aobjawy mogą często nawracać w różnej formie.

Lekarze rozróżniają trzy postaci stwardnienia rozsianego, zależnie od częstości występowania ataków (zwykle określanych mianem rzutów choroby)  i stanu pacjenta w danym okresie:

  • Postać rzutowo-remisyjna SM występuje najczęściej, choroba rozpoczyna się w ten sposób u 80% pacjentów. Objawy często pojawiają się nagle, zwykle trwają kilka dnia następnie w mniejszym lub większym stopniu ustępują.
  • Postać wtórnie postępująca: rozwija się u około 50% pacjentów z postacią rzutowo-remisyjną SM w ciągu około dziesięciu lat. Zaburzenia sprawności narastają niezależnie od rzutów chorobyi stan pacjenta stopniowo się pogarsza.W postaci wtórnie postępującej zwykle nie ma już rzutów choroby, ale u części pacjentów mogą one nadal występować.
  • Postać pierwotnie postępująca: jest to najrzadsza, ale najbardziej poważna postać. Dotyka od 10% do 20% wszystkich pacjentów chorych na SM i zwykle rozpoczyna się w późniejszym wieku, niż postać rzutowo-remisyjna. Od początku objawy nie występują w postaci rzutów, a stan fizyczny pacjenta stopniowo i stale się pogarsza. W rzadkich przypadkach w postaci pierwotnie postępującej mogą również występować rzuty.

Leczenie

W roku 1993 zarejestrowano  pierwszą substancję czynną, która może zapobiegaćpostępowi choroby i ma działanie długoterminowe na jej przebieg.

Obecnie, mimo tego, że od roku 1993.  dostępne stały się liczne terapie zarejestrowane do leczenia modyfikującego przebieg choroby w SM, lek ten pozostaje ważną opcją terapeutyczną dla pacjentów z rzutowo-remisyjnym SM, chorych u których pojawił się pierwszy zespół objawów sugerujących możliwość rozpoznania stwardnienia rozsianego (zespół klinicznie izolowany; clinicallyisolatedsyndrome, CIS), a także u pacjentów z wtórnie postępującą postacią stwardnienia rozsianego przebiegającą z rzutami.

Rada dla pacjentów:

Każdy organizm reaguje inaczej na leki. Dlatego nie można przewidzieć, który lek będzie dla danej osoby najlepszy. Proszę skonsultować się ze swoim lekarzem.

 

Ze stosowaniem każdego leku mogą wiązać się działania niepożądane. Warto przeczytać ulotkę dołączoną do opakowania aby poznać objawy działań niepożądanych i móc je szybko rozpoznać. Wystąpienie działań niepożądanych należy zgłosić lekarzowi prowadzącemu, niektóre z nich wymagają natychmiastowego przerwania terapii.

L.PL.COM.11.2017.5822

Narzędzia
.
  • A  |  A  |  A  |  Wielkość czcionki
Publikacje
Annual Report 2015
Quarterly Report
research
Bayer Magazine

http://pharma.bayer.com.pl/pl/obszary-terapeutyczne/stwardnienie-rozsiane.php

Copyright © Bayer Pharma