Strona korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Szczegóły dotyczące plików cookies znajdziesz w Polityce Prywatności. Tak akceptuje

Endometrioza

Endometrioza jest chorobą występującą jedynie u kobiet. Szacuje się, że choruje na nią prawie co 10 kobieta w wieku rozrodczym. Przypuszcza się, że z powodu tej choroby cierpi bardzo wiele kobiet, lecz nie u wszystkich została ona rozpoznana. Możliwy jest również bezobjawowy przebieg tej choroby.

Image: image of a female waist

Jej nazwa pochodzi od medycznego terminu oznaczającego błonę śluzową macicy, czyli endometrium.

Endometrioza polega na obecności ognisk komórek endometrium poza jamą macicy. Ogniska endometriozy są uzależnione od hormonów regulujących cykl miesięczny  kobiety i podlegają zmianom w przebiegu cyklu miesięcznego – można wyróżnić fazę wzrostową, wydzielniczą i złuszczania (odpowiednik miesiączki). W związku z tym, że złuszczona tkanka nie ma odpowiedniego odpływu i gromadzi się tworząc skrzepy, dochodzi do powstawania różnego rodzaju torbieli oraz przewlekłego stanu zapalnego. Zmiany endometrialne z każdym cyklem powiększają się jak również mogą powstawać w innych miejscach, powodując coraz bardziej nasilające się objawy choroby. W przypadku cyklicznego rozrostu i wtórnego złuszczania się błony śluzowej macicy w nieprawidłowym miejscu, objawy te prowadzą do powstawania przewlekłego, dokuczliwego bólu, jak również mogą powodować niepłodność. Szacuje się, że u co drugiej niepłodnej kobiety przyczyną jest endometrioza.

Najczęściej ogniska endometriozy pojawiają się w narządzie rodnym kobiety, szczególnie na jajnikach, jajowodach oraz części pochwowej szyjki macicy i tak zwanej zatoce Douglasa. Poza narządem rodnym mogą także występować na pęcherzu moczowym, jelitach, wyrostku robaczkowym. W przebiegu choroby powstają guzki, zrosty czy też tzw. torbiele czekoladowe. Fragmenty błony śluzowej macicy mogą także w sporadycznych przypadkach umiejscowić się w bardzo odległych narządach jak np. serce czy płuca.

Objawy

Najczęstszy objaw endometriozy to przewlekły ból w obrębie miednicy małej, bolesne miesiączkowanie (dysmenorrhea) i ból podczas stosunku płciowego (dyspareunia) lub po jego odbyciu.

Z innych objawów należy wymienić uczucie zmęczenia, bolesne oddawanie stolca i ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Jednak zdarza się tak, że u części chorych na endometriozę objawy w ogóle nie występują.

Nasilenie dolegliwości bólowych i innych objawów nie koreluje z wielkością i liczbą zmian endometrialnych – u części kobiet z kilkoma tylko zmianami mogą występować niezwykle nasilone dolegliwości bólowe, podczas gdy w przypadku części kobiet z wieloma zmianami o dużych rozmiarach dolegliwości bólowe mogą w ogóle nie występować.

Diagnoza

Rozpoznanie endometriozy bywa bardzo trudne – często od wystąpienia objawów choroby do jej prawidłowego zdiagnozowania mija nawet około 8 lat. Jednoznaczna diagnoza jest trudna do postawienia, gdyż objawy endometriozy mogą pokrywać się z objawami wielu innych chorób, np. choroby zapalnej miednicy małej i zespołu jelita drażliwego.

Endometrioza rozwija się powoli, a przebiega często z nikłymi objawami chorobowymi lub bezobjawowo. Chore najczęściej zwracają na nią uwagę, z powodu bólu podczas współżycia lub przy problemie z zajściem w ciążę. Objawy nasilają się na ogół podczas krwawienia miesiączkowego, wtedy u chorych występują często bóle w okolicach miednicy mniejszej, zaburzenia cyklu miesiączkowego oraz obfite krwawieniami miesiączkowe.

Ostateczne potwierdzenie endometriozy odbywa się na podstawie badania wycinka zmienionej tkanki. Pobranie wycinka jest zawsze procedurą inwazyjną (klasyczna operacja lub laparoskopia) i pacjentki często opóźniają decyzję o operacji.

Lekarz może postawić diagnozę endometriozy także na podstawie wywiadu i badania ginekologicznego z wykorzystaniem USG lub rezonansu magnetycznego. Niestety na podstawie tych badań nie zawsze można stwierdzić chorobę, niekiedy ogniska endometriozy są zbyt małe lub niewidocznie umiejscowione.

Leczenie

Endometrioza jest chorobą przewlekłą, nieuleczalną. Cele leczenia obejmują łagodzenie dolegliwości bólowych, spowalnianie wzrostu ognisk endometriozy, poprawę płodności (w przypadkach, w których jest to pożądane) i/lub zapobieganie nawrotom choroby w przypadku zaleczenia zmian.

W leczeniu bólu związanego z endometriozą stosowane są leki przeciwbólowe, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Mogą one znacznie zmniejszyć nasilenie dolegliwości bólowych, pozostają jednak bez wpływu na samą przyczynę choroby. Na pokonywanie bólu wpływ może mieć także odpowiednia dieta oraz wsparcie psychologiczne.

W niektórych przypadkach endometriozę można wyleczyć metodami chirurgicznymi, czyli fizycznie usunąć jej ogniska. Nie każda kobieta może jednak zostać poddana operacji. Po zabiegu endometrioza może z czasem nawrócić.

Możliwości leczenia farmakologicznego obejmują oprócz leków przeciwbólowych, stosowanie leków hormonalnych, takich jak doustne środki antykoncepcyjne, progestageny czy analogi hormonu uwalniającego gonadotropinę (tzw. analogi GnRH).

Analogi GnRH uważane są za skuteczną opcję farmakoterapii endometriozy, jeżeli chodzi o łagodzenie dolegliwości bólowych, jednak ich stosowanie wiąże się z działaniami ubocznymi obejmującymi obniżenie gęstości mineralnej kości. Leki te dopuszczone są do stosowania w monoterapii nie dłużej niż przez sześć miesięcy (lub nie dłużej niż przez 12 miesięcy, jeśli stosowane są łącznie z odpowiednimi innymi lekami wspomagającymi).

Progestageny to duża i niejednorodna grupa leków hormonalnych przeznaczonych do różnorodnego zastosowania. Progestageny, których spektrum aktywności koncentruje się na endometrium, są szczególnie przydatne w endometriozie. Nie tylko efektywnie łagodzą one dolegliwości bólowe związane z endometriozą, ale jak wykazały badania kliniczne powodują znamienne hamowanie proliferacji (wzrostu) ognisk endometriozy. Preparaty te wykazują także profil bezpieczeństwa i tolerancji umożliwiający długotrwałe stosowanie.

Dostępne obecnie metody leczenia umożliwiają wielu dotkniętym chorobą pacjentkom, długotrwałe funkcjonowanie bez dolegliwości i znaczne poprawienie jakości życia. Skuteczne leczenie wymaga konsekwentnego stosowania zaleconych środków. Wskazane są także regularne konsultacje z lekarzem.

Rada dla Pacjentów:

Każdy organizm reaguje inaczej na leki. Dlatego nie można przewidzieć, który lek będzie dla danej osoby najlepszy. Proszę skonsultować się ze swoim lekarzem.

Ze stosowaniem każdego leku mogą wiązać się działania niepożądane. Warto przeczytać ulotkę dołączoną do opakowania aby poznać objawy działań niepożądanych i móc je szybko rozpoznać. Wystąpienie działań niepożądanych należy zgłosić lekarzowi prowadzącemu, niektóre z nich wymagają natychmiastowego przerwania terapii.

 

L.PL.COM.11.2017.5750

Narzędzia
.
  • A  |  A  |  A  |  Wielkość czcionki
Publikacje
Annual Report 2015
Quarterly Report
research
Bayer Magazine

http://pharma.bayer.com.pl/pl/obszary-terapeutyczne/endometrioza.php

Copyright © Bayer Pharma